26-02-16

Schrijfles op Het Lyceum #1

Nieuwe stadsverhalen van Rotterdamse scholieren

Emma van der Heeden van Het Lyceum Rotterdam schreef dit originele verhaal bij de foto van Casper Rila in Prins Alexander voor De Kracht van Rotterdam 2012. Het Lyceum is één van de scholen die mee heeft gedaan aan het schrijfproject Verhalen bij beelden uit de stad. Op Het Lyceum kregen de leerlingen schrijfles van Bianca Boer.

Zonder titel

Het ene moment sta ik buiten
te genieten van de omgeving
het andere moment ben ik hier
In een donkere ruimte
met mannen
Mannen met snorren en bakkebaarden
Met sigaretten en glazen cognac
Met half open bloezen en gouden kettingen
Mannen met borsthaar
De man die voor me staat is nogal groot.
Groot en geamuseerd

Hij had een agressief loopje naar mij toe
Ik heb geen idee waarom

Er werd me gevraagd wie ik was
Andrea
Wat ik hier deed
Weet ik niet
Of ik aan het luisteren was
Wat?
Of ik wat had gehoord
Nee
Ik was gewoon
De omgeving
Wacht

Ik was pas nog naar de bioscoop geweest. Naar the hate hateful eight
Hij ging over zeven mannen en een vrouw, met pistolen en sneeuw en heel veel bloed

Voor m’n neus werd een wapen gehouden
Precies die
Die ik in de film had gezien
Ik hoorde het soort geklik dat ik in de film had gehoord
er werd me vriendelijk verzocht om weg te gaan en nooit meer terug te komen
De man zei ook dat ik dit
(dit? wat bedoelt hij met dit)
Niet door mocht doorvertellen. Het is ons geheimpje
Oke
Als ik dat wel zou doen, zei hij, weet ik waar je huis woont.
Ik weet niet hoe de man wist waar mijn huis woont,
Ik heb hem nog nooit ontmoet.
Ik hoop niet dat ik zo eindig als in de film

Het ene moment sta ik in een donkere ruimte met mannen
Me af te vragen wat ik daar doe
Het andere moment sta ik op mijn bekende plekje
Waar ik net nog stond te genieten van de omgeving
Achter mij wordt de deur hard dichtgeslagen

Hoe weet hij waar ik woon?
Ik wil niet als John Ruth, Oswaldo Mobray, Joe Gage
En de rest van the hateful eight
Van wie ik de namen ben vergeten
Eindigen
En aangezien ik niet weet wat hij bedoelt met dit
Weet ik niet wat ik wel en niet
mag doorvertellen

Dus
Wat nu
Ik moet mijn huis onherkenbaar maken
Zodat ze me niet kunnen vinden
De mannen met de snorren, de bakkebaarden, de sigaretten, de cognac,
De open bloezen en borsthaar
Want dan heb ik denk ik een probleem

Dus
Takken van de boom op de muren plakken
Nee
Een andere kleur verven
Misschien
Iets stinkend op de muren zodat ze uit de buurt blijven
Nee
Ja dat verven is het beste idee
Welke kleur?
Wit